صفحه اصلی / اخبار/ خانواده / والدین موفق/ چه کنیم تا بچه لوس تربیت نکنیم؟

چه کنیم تا بچه لوس تربیت نکنیم؟


چه کنیم تا بچه لوس تربیت نکنیم؟

چه کنیم تا بچه لوس تربیت نکنیم؟

شاید تا به حال با دیدن بچه های لوس با خود بگویید نباید بگذارم فرزندم لوس بشود. اما چگونه؟

بچه‌‌ها همگی از نظر بیولوژیکی ترسو هستند، بنابراین کاملا طبیعی است که برای مقابله با مشکلات و سختی‌ها به مادر و پدر پناه ببرند و حمایت آنها را بخواهند. اما اگر مادر یا پدر نتوانند به‌ درستی به این نیاز پاسخ دهند، مسلما باید در انتظار کودکی لوس و وابسته هم باشند.

خیلی از مادرها می‌ گویند در این زمینه کاری از دست‌ آنها ساخته نیست و نمی‌ توانند ناراحتی فرزندشان را ببینند. اما آیا واقعا یا باید فرزندی لوس تربیت کرد یا این‌ که او را میان مشکلات تنها گذاشت؟ راه‌حل بهتری وجود ندارد که هم منطقی‌ تر باشد و هم موجب اذیت و آزار کودک نشود؟
روان‌شناسان می‌ گویند مادرانی که آهسته و متناسب با سن و فهم کودک، او را تشویق می‌ کنند با دنیای بیرون آشنا شده و به‌ درستی با آن روبه‌ رو شود، معمولا در این مورد مشکل کمتری دارند.
شاید این موارد ساده و حتی از نظر شما خنده‌دار به نظر برسد؛ اما اگر می‌ خواهید فرزندتان را لوس تربیت نکنید، از همین دوران کودکی اجازه دهید با زندگی و واقعیت‌های آن آشنا شود. مثلا وقتی فرزندتان گریان و ناراحت از مدرسه به خانه برمی‌‌ گردد و می‌گوید دوستانش او را تنها گذاشته‌اند ، بهتر است به جای این‌که فردای آن روز با عصبانیت راهی مدرسه شوید و معلم و ناظم و مدیر را بازخواست کنید که چرا مراقب رفتار سایر دانش‌آموزان نیستند، به حرف‌های او گوش دهید و بگویید خودش باید سعی کند علت رفتار آنها را بفهمد. در ضمن لازم نیست زمانی که کودک درباره همکلاسی‌‌هایش حرف می‌ زند، با او همدردی کنید؛ همین که شنونده خوبی باشید، کافی است. کودک باید متوجه شود خودش تنها کسی است که می‌تواند علت بدرفتاری دوستانش را بفهمد و آن را حل کند.
همانطور که قبلا گفته شد تربیت شدن با تربیت کردن متفاوت است. 
با احترام گذاشتن به شخصیت فرد، توانمندی‌های عاطفی و روانی وی شکوفا می‌شود و بدون استفاده از کنترل‌های بیرونی مانند تذکر، تهدید، تشویق، تنبیه و…، زمینه رشد فرد در ابعاد مختلف فراهم می‌شود. آنچه دانستن آن ضروری است این که پرورش خردورزی در فرآیند « تربیت شدن » میسر است ؛ خردورزی یعنی تفکر، تعقل، اندیشیدن و پردازش صحیح و موضوعاتی که از طریق حواس مختلف دریافت می‌شود. 
در فرآیند تربیت شدن برای این که یک کودک بتواند تمام دریافت‌های بیرونی را از کانال منطق، تفکر و اندیشه بگذراند، باید به قول شهید مطهری(ره) به جای اندیشه اندیشیدن را به او بیاموزیم. به عنوان مثال از زمانی که از سال اول دبستان کنار کودک می‌نشینیم و در انجام تکالیف پا به پای او هستیم ، اگر کودک بد خط بنویسیم پاک می‌کنیم، تا دوباره بنویسد، سوالات کودک را می‌نویسیم تا او جواب دهد، دائم به او می‌گوییم که درس بخواند و تکالیفش را انجام دهد یا زمانی که امتحان دارد اضطراب ما بیشتر است، همه این‌ها به این معناست که ما والدین به جای کودک فکر می‌کنیم و در این شرایط او را فردی وابسته بار می‌آوریم که همواره از ما کمک می‌خواهد. ما ناخواسته به او القا می‌کنیم که نمی‌تواند، یاد ندارد و…
در چنین وضعیتی کودک به جای کمک گرفتن از قدرت تفکر و تعقل خود، جواب آماده می‌خواهد اما اگر به کودک اجازه دهیم تکالیفش را خود انجام دهد، خودش مطالعه کند، سوال کند و جواب سوالاتش را بیابد و ما تنها نظارت داشته باشیم، بی گمان به او کمک بزرگی کرده ایم.
نکته دیگر این که انسان خرد ورز تمامی‌اطلاعاتی را که دریافت می‌کند بدون چون و چرا نمی‌پذیرد بلکه آن‌ها را با بهره گیری از مهارت تفکر نقاد بررسی می‌کند و به نقد می‌کشد. به عنوان مثال کودک در مواجهه با سوالات، پیشنهاد و نظرهای دیگران سریع تسلیم نمی‌شود بلکه آن‌ها را نقد می‌کند و درباره این که کدام را بپذیرد و کدام را رد کند، می‌اندیشد. بی گمان کودکی دارای چنین مهارتی می‌شود که فرصت پیشنهاد و اظهارنظر ( هر چند اشتباه ) را در خانواده داشته باشد.
کودکان و نوجوانانی که در خانواده فرصت بیان احساسات مثبت و منفی، نقد رفتارهای درست یا نادرست والدین، فرصت مطالعه، تحقیق و افزایش دامنه لغات و اطلاعات را ندارند و هر چه بگوییم قبول می‌کنند ، مهارت« نه گفتن» ندارند و در تصمیم گیری‌های خود به والدین بسیار وابسته اند. همان طور که می‌دانیم در دین ما نیز به تفکر اهمیت زیادی داده شده است.



0 نظر برای “ چه کنیم تا بچه لوس تربیت نکنیم؟

منتظر نظرات شما هستیم

نگران نباشید، ایمیل شما منتشر نمیشود.